Sylvia Hofmans

De vakantie is weer voorbij en ik ga weer lekker aan het werk. Ik was een weekje vrij, en ging onder andere een dagje met moeders naar Den Bosch. Een zon zee strand vakantie buiten Nederland zit er, net als voor zovelen, helaas niet in.

Maar ik genoot wel van deze dag.

Ging van Zara, naar terrasje, naar grote St. jans kathedraal, naar winkel, naar vervolgens, terrasje, terasje, restaurant. Mijn moeder en ik zijn duidelijk niet van het die-hard shoppen in drukke winkels, maar meer van het bourgondische leven met nadruk op de innerlijke mens 😛

Ná mijn vakantie…

Dat is voor het eerst dat ik niet lichtelijk in mijn achterhoofd al weer opzag naar ‘de week erop’.

Want bij mijn vorige werkgever(s) was dat namelijk wel. Hoe lang ik ook op vakantie ging, al was dat nou een weekend of 3 weken. Ik zag altijd weer op tegen het einde.

En het is heel gezond om op te zien tegen het einde van de zomervakantie. Want wie wordt nou niet blij van de zon en die zwoele zomeravonden?

Maar het is niet gezond als je gedurende de hele vakantie al weet dat je liever niet terugwil. Maar écht niet.

Onthoud dat maar.

Ik dacht dat dus. Omdat ik niet het gevoel had dat ik iets nuttigs bijdroeg. De vakantie was voor mij meer een uitvlucht dan even lekker ontspannen. Het feit was dat ik wel ontspande daar in la bella Italia, maar dat er ALTIJD een stemmetje in mijn hoofd zei: GENIET ER NOU MAAR VAN, WANT STRAKS MOET JE WEER.

Echt-de-hele-tijd.

Want werken na de zomervakantie betekende voor mij:

Suf, saai

Geen uitdaging

Gezeik met collega’s of managers

Niks bijdragen of toevoegen aan deze wereld, niet eens iets kleins

Veel doen, maar niks bracht me energie

En weer naar huis

En volgende dag weer hetzelfde

Tot in eindeloze tijden.

Toch deed ik het, want ik deed dit zo een aantal jaar. Maar ik merkte wel dat ik met elke baanswitch steeds nukkiger werd. In het begin dacht ik: mwa mijn leven is blijkbaar na mijn afstuderen gewoon gedoemd om burgerlijk en saai te zijn (niks mis met burgerlijk overigens ! 😛 maar het ging me om de radicale shift van feestend studieleven naar samenwonen en fulltime baan).

Volgens mij klopt dit niet

Maar naarmate de maanden en jaren vorderde dacht ik: maar godver, hoezo vind ik mijn werk nu nog steeds zo irritant en stom, terwijl anderen toch blijkbaar hun werk wel enigzins leuk vinden. Of in ieder geval op de goede weg zitten naar een leuke carrière?

Daar begon bij mij het lichtje steeds vaker te branden.

En bij jou?

En als jij telkens als een slappe vaatdoek met weinig motivatie naar je werk gaat, echt iedere dag, dan moet dat lichtje bij jou nu ook gaan branden.

Heb jij nu weer frisse zin om aan de slag te gaan nu de zomervakantie voorbij is?

Natuurlijk is het even opstarten, en verlang je op maandag nog naar die zonnige riviera in Frankrijk of Italie. Of gesproken in 2020 termen: het strand van Zeeland.

Maar stiekem heb je na 2 weken toch ook wel weer wat energie opgedaan, om weer lekker aan de slag te gaan.

Niet?

Dan is deze wake-up call voor jou 😉

Want weet: de vakantie is er om uit te rusten en te chillen, en nieuwe indrukken op te doen. Dat schijnt goed te zijn voor een mens 😉

Maar de vakantie is er niet, om vooral maar weg te zijn van je baan. Als dat de hoofdmoot is, dan is het tijd voor jou om hier wat aan te doen.

Het is natuurlijk een flinke stap om meteen in actie te komen, en daarom ben ik er om jou bij de hand te nemen. Om je op weg te helpen.

Voel jij dat er wat moet veranderen maar je weet het allemaal niet zo goed? Dan heb ik voor jou het gratis Brabants kwartierke waarin ik je help bij die eerste stap.

Voel jij dat dit wat voor jou is?

Stuur mij dan een berichtje op info@gelukmeteenzachteg.nl met onderwerp ‘JA Groots werkgeluk’. Dit is GEEN sales call. In deze call denk ik met je mee of dit een goede stap voor jou zou zijn en kijken we of er een wederzijdse klik is.

Fijne week en geniet nog van de laatste stralen zon!

Groetjes,

Sylvia

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *