Over Sylvia
Als je mij vijftien jaar geleden had verteld dat ik ooit op
een podium zou staan als spreker én zangeres, had ik je waarschijnlijk niet geloofd.
Sterker nog: ik had je verteld dat dat voor andere mensen
was weggelegd.
Ik deed wat veel mensen doen.
Na mijn studie Communicatie- en informatiewetenschappen zocht ik een baan die “logisch” was. Marketing. Communicatie. Mooie functies op papier.
Alleen was er één probleem.
Ik werd er niet gelukkig van.
Ik hopte van baan naar baan, op zoek naar dat ene gevoel
waarvan ik dacht dat het vanzelf wel zou komen. Maar hoe harder ik zocht, hoe verder ik van mezelf af leek te raken.
Tot ik mezelf een andere vraag stelde.
Niet:
“Waar kan ik werk vinden?”
Maar:
“Waar word ik nou écht gelukkig van?”
Die vraag veranderde alles.
Tijdens die zoektocht ontdekte ik iets waar ik nog iedere
dag enthousiast van word: natuurlijke talenten.
Niet de talenten waarvoor je een diploma nodig hebt.
Maar juist datgene wat je van nature doet. Waar je energie
van krijgt. Wat bijna vanzelf gaat.
Voor mij vielen ineens ontzettend veel puzzelstukjes op hun
plek.
En misschien nog wel belangrijker:
Ik dacht direct…
Waarom weet niet iedereen dit?
Vanaf dat moment wist ik dat ik andere mensen wilde helpen
om zichzelf óók terug te vinden.
Niet door zich aan te passen aan hoe het hoort.
Maar door te ontdekken wie ze eigenlijk al zijn.
Ironisch genoeg duurde het daarna nog jaren voordat ik zelf
écht ging leven vanuit mijn eigen talent.
Want ook ik bleef mezelf regelmatig kleiner maken.
Ik ontdekte dat vrijheid voor mij geen luxe is, maar een
voorwaarde om tot mijn recht te komen.
Dat ik sterke ideeën heb over hoe dingen beter kunnen.
Dat ik niet gemaakt ben om voortdurend binnen de lijntjes te
kleuren.
En dat juist dát jarenlang de reden was waarom ik zo vaak
vastliep.
De afgelopen jaren vielen steeds meer puzzelstukjes op hun
plek.
Ik ontdekte dat mijn brein waarschijnlijk anders werkt dan
gemiddeld en wacht momenteel op een officiële ADHD-diagnose, nadat uit een
screening bleek dat dit het geval was. Veel dingen kregen daardoor een verklaring.
Maar belangrijker nog:
Ik ontdekte waar mijn energie werkelijk zit.
Mensen raken.
Met een goed gesprek.
Met een verhaal.
En inmiddels ook met muziek.
Misschien is dat laatste wel mijn grootste droom die eindelijk ruimte heeft gekregen.
“Alles op zijnen tijd
Waai maar, draai maar
Alles op zijnen tijd
Te langzaam te vlug
D’n tijd krijgde nooit terug”
-Gerard van Maasakkers – ‘Alles op zijnen tijd’-
Muziek
Al op mijn vijftiende wilde ik eigenlijk degene zijn die vooraan stond te zingen.
Toch koos ik voor de bugel en saxofoon. Ik kom uit een muzikale familie, en die stap was gewoon logisch.
Met moeder, zus, broertje ook in het fanfare orkest legde ik hier een prachtig muzikaal fundament.
Achtentwintig jaar lang speelde ik, zeker met veel plezier, bij de Brabantse Dussense fanfare, terwijl het verlangen om te zingen toch altijd ergens op de achtergrond aanwezig bleef.
Ik dacht simpelweg dat zangeres worden niet voor mij was weggelegd.
Tot ik mezelf opnieuw toestemming gaf.
Inmiddels zing ik in twee bands en ontdekte ik opnieuw hoe bijzonder het is om mensen te raken.
Want of dat nu gebeurt tijdens een coachgesprek, een lezing of een lied…
Voor mij draait het steeds om hetzelfde.
Mensen laten voelen dat ze zichzelf niet hoeven te verstoppen.
Dat ze niet kleiner hoeven te leven dan ze eigenlijk bedoeld zijn.
Want iedere keer als ik iemand zie die zichzelf inhoudt uit angst, onzekerheid of omdat het ‘nu eenmaal zo hoort’…
…voelt dat bijna als een gemiste kans.
Ik geloof namelijk dat de wereld niet mooier wordt van mensen die zich aanpassen.
Maar van mensen die hun talent durven gebruiken.
Dat is waarom ik coach.
Dat is waarom ik spreek.
Dat is waarom ik zing.
En misschien is dat wel de rode draad in alles wat ik doe:
Mensen helpen om thuis te komen bij zichzelf.
Dit is wat ik te bieden heb
Voor individuen spreek ik over:
- neurodivers denken
- jezelf zijn in een wereld die iets anders vraagt
- talenten zien in plaats van jezelf fixen – en jouw pad daarbij vinden
- loskomen van systemen die je klein houden
- expressie, creativiteit en zelfvertrouwen
Voor organisaties spreek ik over:
- hoe je neurodivers talent niet verliest maar benut
- hoe je anders denkenden inzet voor innovatie en groei
- hoe je een cultuur creëert waar mensen tot bloei komen
- hoe je voorkomt dat uniek talent ondergesneeuwd raakt
- hoe je van “lastig” naar “onmisbaar” beweegt
Mijn publiek — of dat nu een zaal vol professionals is of een groep individuele luisteraars — raakt steeds hetzelfde aan het einde:
“Ik voel me gezien. En ik begrijp mezelf én de ander eindelijk beter.”
Ik ben Sylvia.
Ik ben hier niet om in een systeem te passen.
Ik ben hier om mensen én organisaties te laten zien wat er mogelijk wordt als je ruimte maakt voor echte diversiteit van denken.
Als jij voelt dat jouw team, klas, organisatie of community klaar is voor verhalen die raken en inzichten die blijven hangen —
dan nodig ik je uit om contact met mij op te nemen.
Want dit werk…
dit ben ik.
